Nina in India

Even een overzicht van mijn laatste maand hier en de uitgaven die we nog voor de boeg hebben:

De slumbs summercamps. Door Don Bosco wordt elk jaar op verschillende plekken camps georganiseerd voor de kinderen uit de sloppenwijken van verschillende voorsteden in Tamil Nadu. Dat zijn kinderen die worden gevolgd door de organisatie en eten en geld voor onderwijs krijgen, maar gewoon nog bij hun ouders in de tentjes/hutjes/etc wonen. In totaal waren er twaalf kampen, maar er zijn er een paar samengevoegd en zodoende bleven er zeven over. De kampen waren voor jongens en voor meisjes. Er werd elke dag een uitje of andere leuke dingen georganiseerd. Ze hebben zelfs een paar kee de krant gehaald. Met z’n allen naar de staatsbibliotheek, of alle meisjes krijgen seksuele voorlichting (wat heel bijzonder is hier). Voordat we de maand gingen reizen hebben we in overleg met onze ‘regelbrother’ besloten dat wij de helft van al die kampen wilden financieren. Zoals we namelijk ook in ons eigen summercamp zagen; de tehuizen van don bosco zijn niet overheidgebonden en hebben dus gewoon heel weinig te bieden qua geld (bijna alles komt van sponsors). Doordat wij zoveel tijd en geld in ons eigen kamp hebben gestoken is het iets geworden wat het nog nooit was geweest. Dat wilden we deze kinderen niet onthouden. Vandaar dat we ieder zo’n 9000 rupees (145.16) hebben ingelegd, wat hier echt een dikke vetpot is. En toen we terug kwamen hebben we nog een keer 4000 rupees gegeven aan de brother om de onvoorziene kosten van de slumbs summercamps te bekostigen. Hiermee zijn alle 7 kampen gefinancieerd en afgelopen. De verantwoording is in mijn bezit.

We gaan deze week naar de waterfilter fabriek om een deal te maken door de twee oude machines in te leveren en twee prachtige nieuwe mee te krijgen.

Volgende week gaan we naar Namakkal, een idyllisch dorpje in de bergen buiten Salem. Hier wordt in the middle of nowhere een project opgericht voor HIV infected kids. Dat kost een ontzettende inspanning en geld aangezien deze kinderen al ziek zijn als ze aankomen (infected is wat anders dan affected). Twee nieuwe huizen zijn nu gebouwd, er zijn speciale bomen gepland voor de zuurstof en er zijn mensen aangenomen om het land (wat enorm groot is) te bewerken zodat het een soort zelfvoorzienende maatschappij wordt. We gaan op bezoek bij father Daniel, onze oude father die nu overgeplaatst is naar dat project. De kinderen komen over een maand al en er is nog lang niet genoeg geregeld. Zuiver water, luchttoevoer, inwonende zuster, bedden, dekens, een kok, een toiletgebouw, etc etc. Hij moet binnen een maand alles regelen. We hebben het erover gehad en vinden dit een mooi nieuw project om ook de nodige euro’s in te pompen. Of het misschien zelfs 1/3 of ¼ deel van mijn totale sponsorbedrag wat ik nu nog overheb kan ik niet zeggen en moet ik misschien ook eerst overleggen? Maar ik hou je op de hoogte.

Morgen gaan we 10 super fietsen bestellen bij de fietsenmaker. Adivaram ligt nogal afgelegen. Er zijn nogal wat jongetjes die elke dag 1,5 uur heen en terug moeten lopen. Ook op Anbu Illam kunnen ze nog wel wat goeie fietsen gebruiken.

Verder gaan we morgen alle foto’s uitzoeken en 3 flexen laten maken (grote collages zonder frame, maar gewoon geprint op een soort plastic/glas) en 50 fotoboekjes samenstellen (oef!) met foto’s van ieder voor zich, van de aunties en van de omgeving en het afgelopen half jaar. Maar een jongetje of 5 heeft uberhaupt foto’s van zichzelf of ouders dus dat wordt een groot succes verwachten we.

Er zijn nog meer uitgaven maar daar kan ik nu even nog niets duidelijks over zeggen.

Ik hou je op de hoogte.

 

Geplaatst onder: SponsorMessage op 3 juni 2008